My Father 4

กวีนิพนธ์ต่อไปนี้อยู่ในกรอบรูปที่บ้านพ่อกับแม่ได้มาตอนแต่งงาน

และปรากฏในหนังสือคำกลอนสอนใจ และนานาภาษิต

ที่ระลึกงานทำบุญอายุครบรอบ ๘๐ ปี

พระเทพปัญญากวี (บุญสงค์ อตฺตคุตฺตเถร ป.ธ.๗)

เจ้าอาวาสวัดท่าโพธิ์

อดีตเจ้าคณะจังหวัดนครศรีธรรมราช ธ.

๑๘ สิงหาคม ๒๕๓๕

 

เขียนให้คุณคล้าย  เวชสารศรี เมื่อวันที่ ๑๑ มกราคม ๒๔๘๙

 

สิบนิ้วประณม  ยกขึ้นบังคม  พระรัตนตรัย

เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์   ซึ่งคนทุกวัย  นับถือจริงใจ  ใช่แกล้งมุสา

                วันนี้วันดี  ฤกษ์งามยามมี   สิบเอ็ดมกราฯ

สองสี่แปดเก้า  บ้านท่าศาลา  สิบหกนาฬิกา  บอกไว้ชัดเจน

รู้สึกเสียใจ  เหตุอยู่ห่างไกล  ใช่จักพิเรน

ถ้าหากอยู่ใกล้ ไม่ต้องกะเกณฑ์  คงมาทันเพล  อำนวยอวยพร

ถึงไม่ได้มา  ส่วนเจตนา  ลงเลขเสกหมอน

อยู่เย็นเป็นสุข  ขออย่าทุกข์ร้อน โปรดบอกบังอร  ว่าฉันยินดี

อยากฟังโอวาท  นัยพุทธศาสน์  ก่อนทำพิธี

รู้สึกตกใจ  เพราะรู้ไม่ดี  ใช่ปราชญ์เมธี  แตกฉานทุกอย่าง

รู้น้อยเรียนน้อย  ยังไม่หยดย้อย  ในเรื่องเวทางค์

งูงูปลาปลา  ยังอางขนาง  ผิวหน้ายังบาง  กล่าวสอนผู้รู้

ไหนไหนอยากฟัง  จะสอนจะสั่ง  ผิดถูกเป็นครู

เชิญเข้ามาใกล้  อย่าลืมโฉมตรู  บอกหล่อนให้รู้  ตูจะเริ่มกล่าว.

               ..มัตตัญญุตา สาธุสะทา  ฟังแล้วอย่าฉาว

รู้จักประมาณ” นักปราชญ์ท่านกล่าว  อยู่ได้ยืดยาว    ข้อนี้ดีหนึ่ง

ผ่อนสั้นผ่อนยาว  ผ่อนให้เท่าเท่า  อย่าไกรธอย่าขื้ง

ขันติอดทน  อย่างน้อยคนครึ่ง  เรื่องร้อนนั้นจึง  สงบดับไป

กินแหนงแคลงจิต  ต่างคนต่างคิด  ข้อนี้เป็นภัย

แห่งการครองเรือน  อย่าเอาใจใส่  เกิดขึ้นครั้งใด  จงคิดปราบปราม

ผัวร้อนเมียเย็น  จงคิดให้เห็น  อย่าได้ผลีผลาม

เมียร้อนขึ้นมา  ผัวจงผ่อนตาม  อย่าเอาแต่ความ  คิดเห็นของตัว

เราเป็นพ่อแม่  แม่พิมพ์นั่นแล  จงคิดเกรงกลัว

หากเกิดผิดพสั้ง  เด็กเด็กจะหัว  ควรทำเป็นตัว   อย่างแบบผู้ดี

เรื่องร้อนภายใน  อย่านำออกไป  เผยพจน์วาที

แก่คนภายนอก  เป็นเรื่องไม่ดี  เปรียบเหมือนธุลี  ทำให้เศร้าหมอง

ร่วมจิตร่วมใจ  ช่วยกันแก้ไข  ยักย้ายปรองดอง

คิดหน้าคีดหลัง  อย่าได้ลำพอง  ขึ้นชื่อจองหอง  สำรวมระวัง

ถ้าหากเกิดมี  จงคิดย่ำยี  อย่าได้รอรั้ง

ให้โทษอย่างแรง  เพื่อนบ้านเกลียดชัง   กับเรื่องอตีตัง  ชั่วช้าอย่ากล่าว

คนเราชอบพูด  เรื่องเน่าเรื่องบูด  พูดกันมี่ฉาว

ติฉินนินทา  ทำให้เรื่องยาว  เดือดร้อนทุกคราว  เจ็บแล้วมิจำ

เคารพพ่อแม่  พงศ์เผ่าเหล่ากอ  ทุกเช้าคืนค่ำ

วางตนเป็นกลาง  ถูกต้องคลองธรรม  อย่าให้ถลำ  คำนึงวิจารณ์

เราเป็นสามี  จงคิดให้ดี  อย่าให้ร้าวราน

มอบความเป็นใหญ่  ให้กับแม่บ้าน  คิดทำการงาน   เพื่อหวังกำไร

เลี้ยงลูกเลี้ยงเมีย  อย่าให้อ่อนเพลีย  อย่าเที่ยวไถล

เป็นตนซื่อตรง  อย่าคิดนอกใจ   ขึ้นชื่อว่าภัย  ระวังเสมอ

เล่นการพนัน  ดื่มเหล้าทุกวัน  งดเว้นเถิดเกลอ

อบายมุข  ใช่ว่าจักเผลอ   พูดอย่างเพ้อเจ้อ   เล่นคำสำนวน

ยังมีอีกมาก  เรื่องราวหลายหลาก  จงคิดสอบสวน

พูดแต่ย่อย่อ   ฉันขอชักชวน   รีบเร่งขวายขวน   ถูกต้องคลองธรรม

ฝ่ายแม่เป็นเมีย  เรื่องร้ายเรื่องเสีย  อย่าได้ถลำ

เป็นคนซื่อตรง   เชื่อถ้อยฟังคำ  ผัวสอนจงจำ   อย่าดื้ออวดดี

ผัวหาทรัพย์  มาจงคิดนำพา  อย่าให้เสื่อมศรี

เก็บหอมรอมริบ  จัดไว้เป็นที่  อย่าคิดนอกใจ

เราเป็นแม่บ้าน  ประกอบการงาน  ตลอดถึงครัวไฟ

ทุกสิ่งทุกอย่าง  จงเอาใจใส่  ทั่งนอกทั่งใน  คอยคิดป้องกัน

ความเสื่อมเสียศรี  พลั้งพลาดอาจมี  ระงับเสียพลัน

ไม่ว่าหนักเบา  พวกพ้องเย้ยหยัน  ผิดพลาดครองธรรม์  นำสู่อบาย

กล่าวแต่ย่อย่อ   หอมปากหอมคอ   ยังอีกมากมาย

นึกได้ถึงเขียน  อรรถาธิบาย   ทั่งหญิงทั่งชาย  โปรดให้อภัย

คำหนักคำเบา  เพราะความโง่เขลา  พูดไม่จับใจ

ถูกบ้างผิดบ้างใ  ช่เสียดสีใคร  โปรดอย่าน้อยใจ   อย่าถือโทษา

ขออำนวยพร  อย่าทุกข์อย่าร้อน   ปราศจากโรคา

อยู่เย็นเป็นสุข   เงินทองไหลมา  ตราบม้วยชีวา  แตกแยกจากกัน

สิ่งใดสิ่งหนึ่ง  ประสงค์รำพึง   จงเกิดเร็วพลัน

ขออย่าขัดข้อง  ยักย้ายเหหัน   ตามคำประพันธ์  เอวังก็มีฯ

 

     Share

<< My Father 3In Bangkok >>

Posted on Tue 29 Mar 2005 4:10

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh